ნიკა რურუა, განათლებით კინორეჟისორი, ფილმის გადაღებს ფიქრობდა,  ნატოს წევრი რომ გავხდებოდა საქართველო. ვინც მას  იცნობდა,  იმის მიხვედრაც არ გაუჭირდებოდა, რაზე იქნებოდა ეს ფილმი. რა თქმა უნდა, ასი წლის წინანდელ რუსულ ოკუპაციაზე და ამ უთანასწორო ბრძოლაში ქართველების თავგანწირვაზე.

 ორი მოწვევის პარლამენტის წევრობისას და კულტურის მინისტრად მოღვაწეობის დროს უამრავი პროექტი განახორციელა, მათზე საუბარს, თხრობას და ახსნა განმარტებას ალბათ ცალკე კრებული დასჭირდება, თუმცა განსაკუთრებულიც არსებობს. თბილისის ცენტრში ოლუპაციის მუზეუმის დაარსება, დავითისა და გოლიათის ბრძოლისა და მარადიული გამარჯვების სიმბოლო.

ჯორჯიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ სამართალმცოდნეობის დოქტორის ხარისხი მიენიჭა და ასევე განსაკუთრებული ხარისხის დიპლომი, რომლითაც მოსამართლედ ან პროკურორად შეეძლო წარმატებული კარიერის გაგრძელება. სამშობლოში დაბრუნებულს ვარდების რევოლუციის ავანგარდში მოუწია ჯერ ბრძოლა, შემდეგ კი გამარჯვება. როდესაც საპარლამენტო სიაში ჩაწერაზე თანხმობა განაცხადა მწვანე ბარათი დათმო, მალე მოქალაქეც უნდა გამხდარიყო, მაგრამ ამ ყველაფერს ბრძოლა და პასუხისმგებლობა არჩია.

ეს კრებულიც ამ ბრძოლის თვალაჩინო მაგალითია.